ഗ്ലാസ് താഴേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞുകൊണ്ട് അയാൾ വീണ്ടും ഗർജ്ജിച്ചു.
”ഏക് പൂരാ ബോത്തൽ പാനി ലാവോ! ജൽദി!” (ഒരു കുപ്പി മുഴുവന് വെള്ളം എടുക്ക്! വേഗം!)
അയാളുടെ ആ കല്പന കേട്ടതും റിനു ഒന്ന് നടുങ്ങി. പേടിച്ചു വിറച്ച്, എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ അവൾ വീണ്ടും തിരിഞ്ഞു നടന്നു. അവളുടെ ഓരോ ചുവടിലും ‘മരണം’ തൊട്ടു പിന്നാലെയുണ്ടെന്ന ബോധം അവളെ തളർത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അവൾ തിരിഞ്ഞു നടക്കുമ്പോൾ ആ അക്രമി വീണ്ടും അവളുടെ പിന്ഭാഗം നോക്കി രസിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. ആ നോട്ടത്തിൽ നേരത്തെ കണ്ട അതെ അശ്ലീലതയും ആസക്തിയും വീണ്ടും തെളിഞ്ഞു വന്നു.
”ക്യാ ബാത് ഹേ… ഇസ്കി യേ ബഡി സി ഗാണ്ഡ് ദേഖോ… ക്യാ മസ്ത് ചീസ് ഹേ യേ!” (ഹോ,,,, അവളുടെ ആ വലിയ കുണ്ടി നോക്ക്, എന്ത് കിടു സാധനമാ ഇത്!’) അവൾ ഓരോ ചുവട് വെക്കുമ്പോഴും അവളുടെ ആ ഇളകിയാടുന്ന വലിയ ചന്തികളുടെ ഭംഗി ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് അയാൾ ഒരു ആത്മഗതം പോലെ പറഞ്ഞു…
അയാൾ പറഞ്ഞ ആ വൃത്തികെട്ട വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളൊന്ന് പിടഞ്ഞു. ഒരു അന്യപുരുഷൻ, അതും ഒരു കൊലയാളി, എന്റെ ഭാര്യയുടെ ശരീരത്തെക്കുറിച്ച് ഇത്രയും നീചമായി പറയുന്നത് സഹിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു. പക്ഷേ, ആ അമർഷത്തിനിടയിലും എന്റെ ഉള്ളിലെവിടെയോ ഒരു വിചാരം മിന്നിമറഞ്ഞു. അയാൾ പറഞ്ഞത് എത്ര ക്രൂരമാണെങ്കിലും അതിലൊരു സത്യമുണ്ടായിരുന്നു. പ്രസവത്തിന് ശേഷം റിനുവിന്റെ ശരീരം ഒന്ന് തടിച്ചു കൊഴുത്തിരുന്നു. ഇപ്പോൾ അവൾ ധരിച്ചിരിക്കുന്ന ആ കറുത്ത നൈറ്റി അവളുടെ മാറിടങ്ങളിലെയും നിതംബങ്ങളിലെയും തടിപ്പിനെ ഒട്ടും മറച്ചുവെക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. നടക്കുമ്പോൾ ഇളകിയാടുന്ന അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ആ വടിവുകൾ ആ നൈറ്റിക്കുള്ളിൽ നിന്ന് വല്ലാതെ പുറത്തേക്ക് മുഴച്ചു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ഭർത്താവെന്ന നിലയിൽ എനിക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടതായിരുന്ന അവളുടെ ആ മാറ്റങ്ങൾ ഇപ്പോൾ ഒരു വേട്ടക്കാരന്റെ കണ്ണിൽ ഇരയുടെ മാംസളതയായി മാറിയിരിക്കുന്നു എന്നത് എന്നെ കൂടുതൽ ഭയപ്പെടുത്തി.
