ഒരു കയ്യിൽ മരണത്തിന്റെ ആയുധം ഏന്തി നിൽക്കുമ്പോഴും, മറുവശത്ത് തന്റെ മുന്നിൽ ഭയന്നുവിറച്ചു നിൽക്കുന്ന എന്റെ ഭാര്യയുടെ ശരീരത്തിലേക്ക് കണ്ണുനട്ട് അയാള് വല്ലാത്തൊരു പൈശാചികമായ ആനന്ദം കണ്ടെത്തുകയായിരുന്നു. അവളുടെ വിറയ്ക്കുന്ന നടത്തവും പേടിയോടെയുള്ള ആ ചലനങ്ങളും അയാള് നോട്ടം കൊണ്ട് ആസ്വദിച്ചു രസിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അടുക്കളയിൽ നിന്നും ഒരു കുപ്പി വെള്ളവുമായി റിനു തിരികെ വന്നു. അവളുടെ കൈകൾ വല്ലാതെ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ അക്രമി തന്റെ തോക്കിന്റെ മുന എന്റെ നെറ്റിയിൽ നിന്നും അല്പം മാറ്റി, ആർത്തിയോടെ വെള്ളക്കുപ്പിക്ക് നേരെ കൈ നീട്ടി.
റിനു പേടിയോടെ കുപ്പി അയാൾക്ക് നേരെ നീട്ടി. അയാൾ അത് പിടിച്ചുവാങ്ങി മൂടി തുറന്ന് ആർത്തിയോടെ കുടിക്കാൻ തുടങ്ങി. കുപ്പിയുടെ പകുതിയോളം വെള്ളം ഒരൊറ്റ ശ്വാസത്തിൽ അയാൾ കുടിച്ചു തീർത്തു. വെള്ളം അയാളുടെ താടിയിലൂടെയും കഴുത്തിലൂടെയും ഒലിച്ചിറങ്ങി ചോര പുരണ്ട വസ്ത്രങ്ങളെ നനച്ചു.
ദാഹം ശമിച്ചപ്പോൾ അയാളുടെ മുഖത്ത് ഒരുതരം ആശ്വാസം പടരുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. ആ തളർച്ചയിൽ അയാൾ ഒന്ന് ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു. പക്ഷേ, ആ ആശ്വാസം ഞങ്ങളിൽ ഭയമാണ് നിറച്ചത്. കാരണം, വിശപ്പും ദാഹവും മാറുമ്പോൾ അയാളിലെ വേട്ടക്കാരൻ കൂടുതൽ ഉണരുമോ എന്ന് ഞാൻ ഭയന്നു.
വെള്ളം കുടിച്ചു കഴിഞ്ഞതും അയാൾ കുപ്പി സോഫയിലേക്ക് എറിഞ്ഞു. എന്നിട്ട് തന്റെ നോട്ടം വീണ്ടും റിനുവിന്റെ മുഖത്തേക്ക് തിരിച്ചു. ആശ്വാസം വന്നതോടെ അയാളുടെ കണ്ണുകളിലെ ആ പഴയ കാമവും,ആർത്തിയും, ആസക്തിയും വീണ്ടും തെളിഞ്ഞു വരാൻ തുടങ്ങി. റിനുവിന്റെ കണ്ണുകളിലെ ഭയം കണ്ട് അയാൾ ഒരു വികൃതമായ ചിരി ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ മരണത്തേക്കാൾ ഭയാനകമായ എന്തോ ഒന്ന് ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
