“ഏട്ടാ… അങ്ങട്ട് നോക്ക്… ഒരു സിംഹവാലൻ കുരങ്ങ്”… ചിന്നു എൻ്റെ പുറത്ത് തട്ടി ബൈക്ക് നിർത്താൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. റോഡ് സൈഡിൽ ഞാൻ ബൈക്കൊതുക്കി.
“നേരത്തേ ഒരു കുരങ്ങ് ഇട്ടോടിച്ചത് മറന്നോ? അതും അല്ല… ഈ സിംഹവാലൻ കുരങ്ങൊക്കെ സൈലൻ്റ് വാലിയുള്ളതാ”
ഞാൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് വഴി വക്കിൽ നിൽക്കുന്ന പേരാലിൻ്റെ മുകളിലേക്ക് ചിന്നു നോക്കി. മരത്തിൻ്റെ മുകളിൽ കവിളിന് ചുറ്റും തവിട്ട് നിറമുള്ള കണ്ടാൽ ഏകദേശം ബബൂണുകളെ പോലെ തോന്നുന്ന കുറച്ച് കുരങ്ങൻമാർ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“പിന്നെ അതെന്ത് കുരങ്ങാ”?
“അത് വല്ല നീലഗിരി കുരങ്ങും ആവും” എന്നൊരുഴക്കൻ മട്ടിൽ പറഞ്ഞ് ഞാൻ ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ടാക്കി.
“നിക്ക് ഏട്ടാ… കുരങ്ങനെ കാണാനല്ല ഞാൻ നിർത്താൻ പറഞ്ഞെ. അത് കണ്ടോ”?
ചുറ്റും പുൽമേടുകളല്ലാതെ ഞാനൊന്നും കണ്ടില്ല. “എന്താ ഇവിടെ ഉള്ളത്? കുറേ പുൽമേടുകളുണ്ട്.. അതല്ലാതെ എന്താ ഉള്ളത്”?
“അതല്ല ഏട്ടാ.. ഇങ്ങട്ട് വാ” അവളെൻ്റെ കയ്യിൽ ചുറ്റിപിടിച്ച് എന്നേയും കൊണ്ട് റോഡിൻ്റെ മറുവശത്തേക്ക് നടന്നു. വഴിയരികിലുള്ള വലിയൊരു കുന്നിൻ്റെ ചരിവിലൂടെ നടന്ന് കുറച്ച് അപ്പുറത്ത് എത്തിയപ്പോൾ ദൂരെ കാടിനു നടുവിൽ ഒരു വെള്ളച്ചാട്ടം കണ്ടു…
“നല്ല ഭംഗീണ്ട് കാണാന്. ല്ലേ ഏട്ടാ “… ഞാൻ മറുപടിയായൊന്ന് മൂളി. അവൾ തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും നിന്ന് സെൽഫി എടുക്കുന്ന തിരക്കിലാണ്. ഫോണിൽ നോക്കി ചിരിക്കുന്നൊക്കെയുണ്ട്. ഞാൻ അവളെ തന്നെ നോക്കിനിൽക്കുന്നത് കണ്ട് അവൾ എന്നെ നോക്കിയൊന്ന് ചിരിച്ചു. “ഏട്ടാ ഇങ്ങട്ട് നോക്ക്” ഞാൻ അവളുടെ നേരെ തിരിഞ്ഞതും അവൾ എൻ്റെ രണ്ട് ഫോട്ടോയെടുത്തു.
“ഈ പട്ടാപ്പകല് എന്തിനാ ഫ്ലാഷ് ? അത് ഓഫാക്കി കൂടെ”? ഫ്ലാഷ് ഓഫാക്കി അവൾ വീണ്ടും എൻ്റെ കുറേ ഫോട്ടോസ് എടുത്തു.
